Els Ampe - Open Vld

Els blogt

Justitie liet Brussel al lang los

2010-02-03 00:00:00

Vechten tegen de bierkaai, dat is het lot van politieagenten in Brussel. Ze vatten een dader, bellen de onderzoeksrechter en als de dader minderjarig blijkt, moeten ze hem laten lopen. Een paar dagen later vat de politie dezelfde dader, voor dezelfde feiten. Na een paar keer zakt de moed in hun schoenen en laten ze cynisch weten aan wie de politie nog voor deze feiten oproept ?daarvoor komen we niet hoor madam?. En zo gaat dat nu al vele jaren. Het is duidelijk dat justitie Brussel al lang los heeft gelaten.

Ik woon 13 jaar in Brussel, daarvoor in Oostende. Niet veel beter qua veiligheid, maar wel kleinschaliger. Ook daar treedt justitie heel laat op. Sinds 8 jaar woon ik in Laken, op een 200-tal meter van het huis waar de gangsters van de mislukte hold-up gevat zijn. Op 100 meter van de plaats waar de ?overvaller per fiets? vorige week gevat is. In dezelfde straat als waar vorig jaar een wapenarsenaal vol Kalashnikovs is gevonden. Op 50 meter van de bancontact die al 4 keer in brand is gestoken en daarom permanent gesloten is. Mijn auto werd 3 keer gestolen en 8 keer beschadigd door vechtpartijen of inbraak. Een sackjacking ontbrak ook niet. De dader van de autodiefstal is bekend, woont een straat verder en is nooit voor de rechter verschenen. Via een advocaat kon ik m?n dossier inkijken. De politie had aan de onderzoekrechter gevraagd of ze de GSMnummers die ze in de wagen vonden mochten onderzoeken. Niet nodig, vond de onderzoeksrechter. Zo gaat dat dus. Volgens de burgemeester van Brussel zijn dit ?fait divers? en vooral problemen voor mensen van buiten Brussel. Nu begrijp ik waarom het gerucht de ronde doet dat burgemeester Thielemans niet meer in Brussel zou wonen.

En neen, ik verhuis niet. Dat zou de wereld op z?n kop zijn.

In onze wijk is er een wijkagent die iedereen kent. Ook de postbode kent iedereen. Aan preventiewerk geen gebrek. Vzw?s die zich bezighouden met jongeren en preventie zijn er met hopen. Alles doen ze: huiswerkbegeleiding, jobondersteuning, cursussen, praten met jongeren? Noem het en het gebeurt al. De grenzen van het preventiewerk zijn dan ook bereikt.

De politiewerking kan verbeterd worden door de zes politiezones te vervangen door ??n grote zone, maar ook justitie moet hervormen. Een politiehervorming zonder een justitiehervorming is als een huis zonder dak, het blijft dan binnenregenen.

De overheid heeft een opdracht: zorgen voor rechtvaardigheid, mensen op het rechte pad helpen en personen voor hun verantwoordelijkheid stellen. We zijn op deze drie fronten dik gebuisd. De jonge GSM-dief wordt eerder homejacker, dan dat hij via een alternatieve straf en schoolbegeleiding terug op het rechte pad terechtkomt. Wie slachtoffer is van criminaliteit in Brussel doet vaak zelfs geen aangifte meer. Bovendien is het taboe om de dader ter verantwoording te roepen. De ?ongelukkige/moeilijke jeugd? is een juiste verklaring, maar mag geen straffeloosheid tot gevolg hebben. Nochtans moeten we de oplossing niet ver zoeken. Als je kind stout is en je straft het niet, dan leert het geen grenzen. Als je niet naar je kind omkijkt, dan gelden al vanaf zeer jonge leeftijd de wetten van de straat. Als ouders hierin in gebreke blijven, moet de maatschappij optreden, hen ter verantwoording roepen en trachten om zelf de jongeren op het rechte pad te brengen. De kostprijs hiervoor moet zowel door de delinquenten als door hun ouders gedragen worden. Als je een potje breekt moet je het potje betalen, middels een boete of een werkstraf. Naast preventie zijn werkstraffen nodig en daar wringt het schoentje. Hoewel er in Brussel in 2008 een 1500-tal werkstraffen werden uitgesproken, stonden er in januari 2009 maar liefst 594 daders op de ?wachtlijst? voor een werkstraf.

Iedereen kan fouten maken, iedereen heeft recht op een tweede kans, maar die moet je wel verdienen. Een maatschappij kan niet steunen op medelijden, afgunst of onverschilligheid. Politici moeten het ei van Columbus niet uitvinden. Preventie bestaat. Politie bestaat. Justitie bestaat. Het wordt tijd dat het laatste ook werkt. Of om het liedje van Bart Peeters te parafraseren ?Het is niet wat het is, het is wat je ermee doet.?